maandag 4 oktober 2010

Dubbeldekkers

De combinatie van dropfoto's met tekeningen van typische stads- gezichten, alles in hetzelfde kleurscala, is sowieso al een geslaagde manier om met een verpakking de aandacht te trekken. Dit zakje drop valt op! En dan is daar de naam: 'dubbeldekkers'. Op zich niet met het soort woordgrapje dat Autodrop soms weet neer te zetten (béste voorbeeld: zachtwagens), maar wèl weer een naam die stáát en die meteen ook vertelt wat er in het zakje gaat zitten, namelijk duodrop met Engelse winegum (in aardbei-, cassis-en kerssmaak). Die drie smaken zouden dan moeten corresponderen met de drie verschillend gekleurde autootjes op de voorkant; maar de dropjes zélf zijn niet zo eenduidig in kleur van elkaar te onderscheiden en ook een nadere smaaktest (afwisselend afbijten van verschillende gum, tandenplakfactor: 7) geeft weinig uitsluitsel over een moge- lijke smaakdifferentiatie, behalve dan een gek verschil in zuurte.
De duodropjes, allemaal met een achterkant van drop, zijn nogal stevig en elastisch en dat zullen de tanden geweten hebben. Gezien het feit dat het fenomeen 'duodrop' tegenwoordig de dropmarkt heeft overspoeld, is deze dubbeldekker geen grote shock meer; maar dan nog is de combinatie van zoete drop (met een héérlijk zoethoutaccent) met zure winegum (zit hier niet een beetje teveel appelzuur/azijnzuur/citroenzuur in?!) op zich raar. Gelukkig is het in de nasmaak al drop wat de klok slaat; al zal dat dan niet de Big Ben zijn.
Eindoordeel: 7,5.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen